Taal is een fantastisch, vloeiend communicatiemedium. Elke dag gebruiken mensen taal om hun ideeën uit te drukken, en menigmaal onstaan nieuwe woorden en uitdrukkingen, daar waar andere verdwijnen.

Heel vaak wordt inspiratie gezocht in populaire benamingen en merken. Je kan momenteel iemand googlen (of ook: googelen) op internet of een misgelopen relatie control-alt-deleten. Zelfs het woord internet is afkomstig van een naam. Engelstaligen refereren nog steeds naar internet als 'The Internet' (met hoofdletter dus). Echter, wanneer je kleine nichtje 's je morgens vertelt dat ze naar haar sokken aan het googelen is, dan zit je wellicht met een probleem.

Wanneer merknamen als werkwoorden of zelfstandig naamworden worden omgevormd wordt dit door de eigenaar van het merk met argwaan bekeken. Zij gaan er natuurlijk van uit dat ze hun merk tegen alle prijs willen verdedigen. Men spreekt in zo'n geval van 'Brand Dilution'. Zeg maar merkuitholling. 'Brand Dilution' is meestal het gevolg van een foutgelopen 'Brand Extension'. In het geval van Google bijvoorbeeld, is het de populariteit van hun zoekmachine die oorzaak is van de merkuitholling van hun bedrijfsnaam.

In LEGO's geval is de melding om mensen te sensibiliseren omtrent het gebruik van hun merknaam een ijdele poging hun merknaam niet aan de populariteit van het speelgoed ten onder te laten gaan. Vooral omdat kinderen veelal ook andere blokkenspeelgoed als legos zullen aanduiden.

Zo heb ik ook jarenlang veel plezier gehad van mijn legos, en ook mijn vriendjes. En niemand zal mij ooit van het tegendeel kunnen overtuigen.